LSO / Sir Antonio Pappano / Piotr Anderszewski w NOSPR

Andrzej Panufnik – X Symfonia
Robert Schumann – Koncert fortepianowy a-moll
Richard Strauss – Poemat symfoniczny Życie bohatera


Nieprzypadkowo podczas Dni Andrzeja Panufnika jego X Symfonię wykona zespół brytyjskich symfoników. Andrzej Panufnik (1914-1991) jako dyrygent Filharmonii Krakowskiej i dyrektor Filharmonii Warszawskiej, po II wojnie światowej kierował gościnie zagranicznymi orkiestrami, w tym również London Philharmonic Orchestra. Jak pokazała historia, Panufnik już niebawem miał związać się z Anglią na stałe – od 1954 przebywa on bowiem na emigracji w związku z cenzurą, jaką na jego twórczość nałożyły komunistyczne władze. Siedem lat później przyjmuje brytyjskie obywatelstwo, a w 1991 królowa Elżbieta II uhonoruje go tytułem szlacheckim w uznaniu jego muzycznych dokonań. Dopiero rok przed śmiercią, na zaproszenie Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Współczesnej Warszawska Jesień, Panufnik znów pojawi się w kraju – na koncercie pod jego batutą wykonano m.in. X Symfonię.

London Symphony Orchestra ma w tym roku z kolei szczególne powody do świętowania – obchodzi bowiem stulecie swojego istnienia. Powstały w 1904 roku zespół poprowadzi Sir Antonio Pappano – brytyjski dyrygent włoskiego pochodzenia.
W historii dyrygentury zapisał się imponującym debiutem w Staatsoper Wien, kiedy w 1993 roku w ostatniej chwili zastąpił  Christopha von Dohnànyi przed premierą wagnerowskiego Zygfryda. Piotr Anderszewski, który wykona partię solową w Koncercie fortepianowym Schumanna, w 2012 roku został wyróżniony przez BBC Music Magazine nagrodą albumu roku za nagranie z nieznanymi szerokiej publiczności kompozycjami niemieckiego romantyka.
Koncertu z udziałem London Symphony Orchestra nie powinni przegapić wielbiciele kinematografii. W końcu to właśnie brytyjscy symfonicy nagrali ścieżkę dźwiękową do Gwiezdnych wojen Georga Lucasa. [Agnieszka Nowok]

 

London Symphony Orchestra W rankingu magazynu muzycznego Gramophone to jedna z pięciu najlepszych orkiestr w skali światowej. Każdy sezon przewiduje ponad 120 koncertów o różnym profilu wykonawczym. Bogatą historię London Symphony Orchestra współtworzy plejada wybitnych artystów, którzy mieli znaczący udział w imponującym rozwoju kariery zawodowej zespołu. Orkiestra stale współpracuje z największymi tuzami sztuki dyrygenckiej, m.in. z Valerym Gergievem (główny dyrygent orkiestry), Danielem Hardingiem (pierwszy dyrygent gościnny), André Previnem (dyrygent honorowy) oraz ze światowej sławy solistami takimi, jak: Leonidas Kavakos, Anne-Sophie Mutter, Mitsuko Uchida, Maria João Pires.

London Symphony Orchestra ma tytuł orkiestry rezydenckiej miasta Barbican (około 70 koncertów rocznie). To ogromna nobilitacja dla artystów-muzyków, którzy z powodzeniem zaspokajają oczekiwania koneserów sztuki muzycznej, regularnie poszerzając krąg wiernych melomanów. Uczestnictwo w wielu projektach sprzyja popularyzacji różnorodnych form muzycznej aktywności orkiestry (m.in. szereg koncertów festiwalowych z Wyntonem Marsalisem i Gilberto Gilem w Londynie w 2012 r.).

London Symphony Orchestra jest zapraszana do udziału w wielu koncertach gościnnych, m.in. w nowojorskim Lincoln Center, paryskiej Salle Pleyel, a także w krajach Dalekiego Wschodu, Ameryki Północnej i większości stolic europejskich.

Spośród innych orkiestr na świecie, London Symphony Orchestra wyróżnia głębokie poczucie odpowiedzialności za rozwój edukacji muzycznej wśród społeczeństwa. Idea organizowania rozmaitych przedsięwzięć artystycznych w postaci czynnych warsztatów muzycznych (LSO Discovery i LSO On Track) przyciąga rzesze entuzjastów w różnych kategoriach wiekowych. Wieloletnia inicjatywa LSO On Track skupia wokół siebie młodych adeptów sztuki muzycznej, stwarzając dla nich możliwość uczestnictwa w prestiżowych występach scenicznych (m.in. udział w Ceremonii Otwarcia Igrzysk Olimpijskich w Londynie w 2012 r., koncerty promenadowe odbywające się na Trafalgar Square, trasy koncertowe i nagrania z zawodowymi muzykami-członkami London Symphony Orchestra).

Rekordowa liczba nagrań orkiestry prezentuje najwyższy poziom artyzmu i jest dostępna za pośrednictwem różnych środków masowego przekazu (płyty CD i DVD, radio, telewizja, Internet). W 2013 r. London Symphony Orchestra pod batutą Valerego Gergieva dokonała nagrania płytowego I i II Symfonii Johannesa Brahmsa oraz czterech symfonii Karola Szymanowskiego. London Symphony Orchestra specjalizuje się również w nagrywaniu muzyki filmowej (w tym: Superman, Star Wars, Harry Potter, Nanny McPhee, The Queen, The King’s Speech, Thor, The Ides of March, Philomena) oraz ścieżek dźwiękowych do programów telewizyjno-radiowych.

Pamiętny był występ orkiestry w utworze Chariots of Fire pod dyrekcją Sir Simona Rattle’a z udziałem Rowana Atkinsona w roli słynnego Jasia Fasoli podczas uroczystej Ceremonii Otwarcia Igrzysk Olimpijskich w Londynie w 2012 r.

Sir Antonio Pappano brytyjski dyrygent włoskiego pochodzenia. W wieku 13 lat przeniósł się do Stanów Zjednoczonych, gdzie kontynuował naukę gry na fortepianie, kompozycji i dyrygentury.

Praca w charakterze korepetytora i dyrygenta-asystenta pozwoliła w bardzo niedługim czasie na dalszy rozwój kariery artystycznej (m.in. współpraca z Danielem Barenboimem podczas Festiwalu Wagnerowskiego w Bayreuth). Nieustanne poszerzanie umiejętności zawodowych utorowało mu drogę wiodącą na deski znanych teatrów operowych na całym świecie (w tym: New York City Opera, Gran Teatre del Liceu w Barcelonie, Lyric Opera w Chicago i wiele innych). W 1987 r. debiutował w Den Norske Opera w Oslo prowadząc Cyganerię Pucciniego, a w 1990 r. został tam mianowany dyrektorem muzycznym. W tym czasie debiutował też    w londyńskim Covent Garden Theatre, English National Opera, San Francisco Opera, chicagowskiej Lyric Opera, paryskim Théâtre du Châtelet i berlińskiej Staatsoper.

W wieku 32 lat został dyrektorem muzycznym Théâtre Royal de la Monnaie w Brukseli, piastując tę funkcję przez kolejnych 10 lat. W 1993 r. odniósł znaczący sukces zawodowy – jego znakomity debiut w wiedeńskiej Staatsoper odbił się szerokim echem w środowisku muzycznym. Pappano w ostatniej chwili zastąpił wtedy Christopha von Dohnányi’ego przed premierą wagnerowskiego Zygfryda, czym zyskał wielkie uznanie i aplauz publiczności. Na rok 1997 przypada kolejny debiut w nowojorskiej Metropolitan Opera (Eugeniusz Oniegin). W 1999 r. podczas Bayreuth Festspiele poprowadził wystawienie opery Lohengrin Richarda Wagnera. W latach 1997-99 pełnił obowiązki pierwszego dyrygenta gościnnego Israel Philharmonic Orchestra.

Pappano współpracuje z wieloma orkiestrami o międzynarodowej renomie, m.in. z Chicago Symphony Orchestra, Philadelphia Orchestra, Boston Symphony Orchestra, New York Philharmonic Orchestra, London Symphony Orchestra, Wiener Philharmoniker, Münchner Philharmoniker, Berlin Philharmonic Orchestra, Royal Concertgebouw Orchestra, Orchestre de Paris, a także z wybitnymi muzykami-solistami takimi, jak: Han-Na Chang, Maxim Vengerov, Leif Ove Andsnes, Ian Bostridge.

W ubiegłych sezonach artystycznych z powodzeniem debiutował w słynnych ośrodkach operowych, m.in. w mediolańskiej La Scali i londyńskiej Royal Opera House. Dalsze plany zawodowe obejmują tournée koncertowe do Japonii i wybranych krajów europejskich z London Symphony Orchestra oraz Accademia Nazionale di Santa Cecilia, a także wystawienia sceniczne wybranych oper w Royal Opera House w Londynie (m.in.: Wilhelm Tell i Król Roger).

Dokonał wielu nagrań płytowych dla wytwórni fonograficznej EMI Classics, w tym: nagranie opery Don Carlos Verdiego nagrodzone przez Gramophone prestiżowym tytułem Performance of the Year oraz nagranie Jaskółki Pucciniego okrzyknięte mianem Recording of the Year. Stale ukazują się także wydania płytowe utworów nagranych we współpracy        z orkiestrą Accademia Nazionale di Santa Cecilia w Rzymie (Editors’ Choice Award dla Stabat Mater Rossiniego, Critics’ Choice Award za nagranie Requiem Verdiego).

W 2000 r. uzyskał zaszczytny tytuł Artist of the Year nadany przez Gramophone. W 2003 r. otrzymał Olivier Award za wybitne osiągnięcia na polu muzyki operowej, a w roku 2004 wręczono mu Royal Philharmonic Society Music Award. W styczniu 2012 r. dyrygentowi nadano tytuł szlachecki za zasługi w dziedzinie muzyki, a w maju 2012 r. Sir Antonio Pappano został uhonorowany odznaczeniem Kawalera Krzyża Wielkiego Orderu Zasługi Republiki Włoskiej. Obecnie jest dyrektorem muzycznym teatrów operowych w Londynie (Royal Opera House i Covent Garden Theatre) oraz Accademia Nazionale di Santa Cecilia w Rzymie.

Piotr Anderszewski urodził się w Warszawie w rodzinie polsko-węgierskiej. Obecnie uchodzi za jednego z najbardziej charyzmatycznych pianistów, który jest stale zapraszany do udziału w wielu koncertach o międzynarodowej renomie.
W ubiegłych sezonach artystycznych występował m.in. w Carnegie Hall, wiedeńskim Konzerthaus, Filharmonii Berlińskiej i londyńskim Southbank Centre, z towarzyszeniem takich orkiestr, jak: Leipzig Gewandhaus Orchestra, Orchestre de Paris i brytyjska Philharmonia Orchestra.

W sezonie 2013-14 odbył tournée koncertowe ze Szkocką Orkiestrą Kameralną, podczas którego pojawił się zarówno w roli pianisty-wykonawcy, jak i pianisty-dyrygenta. Kolejne przedsięwzięcia zawodowe uwzględniały recitale w londyńskiej Wigmore Hall, berlińskim Schiller Theater i Alte Oper we Frankfurcie. Specjalizując się w interpretacji dzieł kompozytorów niemieckich, zyskał również uznanie jako wykonawca utworów Szymanowskiego, Janáčka i Chopina. Wspomniany repertuar wpisuje się w imponującą dyskografię artysty, wśród której znajduje się wiele nagrodzonych nagrań płytowych, m.in. nominacja do Grammy Award (wybrane Partity Jana Sebastiana Bacha na fortepian solo) oraz Gramophone Classical Music Award (2006) przyznana w kategorii najlepszej płyty roku prezentującej dzieła muzyki instrumentalnej (fortepianowe utwory Karola Szymanowskiego). Ponadto jego najnowsze nagranie z utworami Roberta Schumanna na fortepian solo otrzymało Echo Music Award (2011), a także BBC Music Award, łącznie z prestiżową nagrodą jury, które przyznało tej płytowej produkcji artystycznej tytuł Recording of the Year. Jako wielokrotny laureat licznych nagród muzycznych, został także uhonorowany Gilmore Artist Award wręczaną co cztery lata wybitnie uzdolnionym pianistom.

Nietuzinkowa osobowość artystyczna Anderszewskiego przykuwa szczególną uwagę Brunona Monsaingeona – francuskiego reżysera, którego nagrodzone filmy dokumentalne ukazujące życie i rozwój muzycznej kariery pianisty (w tym: Piotr Anderszewski plays the Diabelli Variations z 2001 r. oraz Piotr Anderszewski, voyageur intranquille z 2008 r.), zjednały sobie szeroki krąg odbiorców.

Intensywne życie koncertowe artysty sprzyja wielu podróżom, a jego tymczasowym miejscem zamieszkania jest teraz Lizbona.