Orkiestra Muzyki Nowej / Dawni mistrzowie

Sala kameralna
niedziela
16 czerwca 2019 | godz. 18:00
Orkiestra Muzyki Nowej / Dawni mistrzowie

Program

Igor Strawiński„Capriccio” na fortepian i orkiestrę

György Ligeti „Koncert kameralny” na 13 instrumentów

Witold Lutosławski„Łańcuch I” na orkiestrę kameralną

 

Czas trwania koncertu ok. 55 min.

Capriccio (1929) na fortepian i orkiestrę powstało w neoklasycznym okresie twórczości Igora Strawińskiego. Komponowane wówczas utwory nawiązywały do stylów i gatunków epok wcześniejszych, co widoczne było choćby w nadawanych przez kompozytora tytułach. Capriccio podejmuje trzyczęściowy model formalny (z kontrastem tempa i charakteru pomiędzy częściami), a także nawiązuje do stylu brillant i muzyki instrumentalnej Mendelssohna. Jednak to co w Capriccio zachwyca, to dojrzały styl Stawińskiego ujawniający się w barwnej kolorystyce instrumentalnej, asymetrycznej budowie fraz, operowaniu krótkim motywem, a nade wszystko radosną, witalistyczna energią.

W Koncercie kameralnym (1969-70) na 13 instrumentów György Ligeti  kontynuuje zapoczątkowane wcześniej brzmienia oparte na mikrotonowości. Forma opiera się niemal w całości na prowadzeniu trzech lub więcej niezależnych płaszczyzn brzmieniowych, raz przenikających się, innym razem selektywnych. Co ciekawe, jakość brzmienia wynika ze ścisłej organizacji wysokości dźwiękowych, rytmu i dynamiki, bazujących na rozwiązaniach kanonicznych i teorii klas wysokości. Jednak nie to jest ważne dla słuchacza, lecz efekt tych działań – wielobarwne bloki dźwiękowe o niespotykanym kolorycie i uwodzącym klimacie.

Istotą techniki łańcuchowej, stosowanej przez Witolda Lutosławskiego w wielu utworach jest zazębianie się kolejnych ogniw formy w taki sposób, że w momencie trwania danego odcinka, wchodzi materiał kolejnego (obrazowo zazębienie te przedstawiają właśnie „oczka” łańcucha). Pierwsze próby stosowania takiego rozwiązania przypadały stosunkowo wcześnie (m.in. w Koncercie na orkiestrę z 1954 roku), jednak pełne użycie przypada na cykl utworów powstających w latach 80. i zebranych pod wspólnym tytułem Łańcuch. Pierwszą kompozycję tego cyklu (Łańcuch I) wyróżnia surowe brzmienie, wynikające z obsady i niestopliwej barwy instrumentów. Lutosławski traktuje poszczególne partie solistycznie, wprowadzając także element swobody, poprzez stosowanie fragmentów aleatorycznych.

Magdalena Stochniol

Dyrygent

Wykonawcy

Gabriela Szendzielorz-Jungiewicz fortepian

Ceny biletów

10 zł