Orkiestra Muzyki Nowej / Koncertująco

Sala kameralna
niedziela
22 kwietnia 2018 | godz. 18:00
Orkiestra Muzyki Nowej / Koncertująco

Program

Barbara KaszubaPtasi Koncert na skrzypce, orkiestrę i głosy ptaków /CD/ (wersja na orkiestrę kameralną)

Igor Strawiński – Koncert Es-dur  ‘Dumbarton Oaks’ na orkiestrę kameralną

Jakub Opałka Afterglow. Koncert skrzypcowy nr 2 (prawykonanie)

 

Czas trwania koncertu to ok. 75 minut

 

Utwór Tomasza Jakuba Opałki Afterglow. Koncert skrzypcowy nr 2, dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu Zamówienia kompozytorskie, realizowanego przez Instytut Muzyki i Tańca


 

 

Forma koncertu i technika koncertująca, choć najbardziej kojarzone z barokiem i klasycyzmem, nie straciły nic ze swojej aktualności w twórczości kompozytorów współczesnych. Czując potencjał, wynikający z jednej strony z relacji między solistą a orkiestrą, drugiej zaś z nowych właściwości materiału muzycznego, twórcy chętnie podejmują ten gatunek, nierzadko go modyfikując.

Ptasi koncert Barbary Kaszuby (1983), młodej i utalentowanej skrzypaczki i kompozytorki, powstał z inspiracji śpiewem ptaków, czego zewnętrzny wyraz odnaleźć można choćby we włączeniu w skład zespołu instrumentalnego glinianych ptaszków. Inspiracje „ptasie” obecne są również w powstałym bezpośrednio po tym utworze, Chatting birds na kwartet smyczkowy (2008).   

Nie lada gratką dla wielbicieli muzyki najnowszej jest prawykonanie II Koncertu skrzypcowego Afterglow Tomasza Jakuba Opałki (1983). Po raz pierwszy z gatunkiem koncertu przeznaczonego na ten instrument Opałka zmierzył się w 2013, pisząc L.A.Concerto, inspirowane dźwiękowymi i wizualnymi wrażeniami z pobytu w  Los Angeles. W II koncercie skrzypcowym koncepcja sięga także w stronę zmysłowego postrzegania różnych zjawisk. W komentarzu do utworu czytamy: „Afterglow ma wiele znaczeń; od poświaty poprzez wieczorną zorzę powodowaną przez wsteczne rozproszenie skupionego światła o mniejszej długości fali i w następstwie efektowi czerwonego lub różowego światła docierającego do ziemskiego obserwatoraaż po uczucie błogości w pewnych stanach…”.

Zamykający koncert Dumbarton Oaks (1938) powstał w tzw. neoklasycznym okresie twórczości Igora Strawińskiego, co widoczne jest m.in. w nawiązaniach do barokowego modelu koncertu. Strawiński wprost mówił o inspiracji wynikającej z koncertów brandenburskich Jana Sebastiana Bacha, choć trudno mówić o tym, by któryś z tematów był dosłownym cytatem z utworów Mistrza z Eisenach. Trzyczęściowa budowa Dumbarton Oaks, polifoniczne faktury, a także kunsztowny i wyrafinowany charakter tematów wskazuje, że mamy do czynienia z dziełem wyjątkowym. 

Magdalena Stochniol

 

Dyrygent

Wykonawcy

Orkiestra Muzyki Nowej
Barbara Kaszuba realizacja partii taśmy /komputer

Ceny biletów

10 zł