Narodowa Orkiestra Polskiego Radia w Katowicach

Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia, Ratusz w Hull (20 listopad 2009)
26 listopad 2009
Hull Daily Mail
Sian Harrison

Muzyka ery romantyzmu znana jest ze wspaniałych tekstur orkiestrowych, bogatej harmonii oraz poszukiwania melodii, jako że kompozytorzy przesuwali granice muzyki klasycznej tak daleko jak tylko byli w stanie.
Na swoim koncercie w ratuszu w Hull w zeszłym tygodniu Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia (NPRSO) wykonała trzy dzieła, które reprezentują tę erę w najbogatszy możliwy sposób.
Program składał się z dzieł kompozytorów niemieckiej, polskiej i angielskiej tradycji muzycznej oraz pokazywał w jaki sposób opracowali oni i rozwinęli formy  wytyczone przez swoich klasycznych poprzedników.
Na południu Edwarda Elgara to hołd dla poematów symfonicznych Richarda Straussa, wspaniale przywodzi na myśl włoską wieś, która zainspirowała dzieło. Orkiestra pod mistrzowską dyrekcją Jacka Kaspszyka, zagrała z łatwością i gracją, które doskonale uchwyciły subtelności dzieła. Szczególnie część, w której altówka gra solo na tle “mieniących się” instrumentów strunowych, stanowiła pełen napięcia moment i zafascynowała widownię.
Program następnie przeniósł się do Polski i Orkiestra zagrała I koncert fortepianowy Chopina, w którym solo zagrał z niesamowitą biegłością amerykański pianista Kevin Kenner.
To rzadko wykonywane dzieło zdawało się wprowadzić publiczność w trans, jak Kenner pokazywał jego drogę po klawiaturze, demonstrując pełne dynamiczne pasmo instrumentu i wyrażając emocjonalny zakres dzieła.
Przez drugą część koncertu Orkestra robiła to, co prawdopodobnie robi najlepiej. I Symfonia Brahmsa została ożywiona dzięki mistrzowskiemu wykonaniu. Szczególnie sekcja instrumentów dętych drewnianych grała z piękną precyzją, która przecinała bogatą teksturę instrumentów strunowych.
Dla mnie jedynym rozczarowaniem koncertu była niska frekwencja. To nadzwyczajne wykonanie orkiestry najwyższego kalibru powinno mieć miejsce przy większej publiczności.